Στον κόσμο των χορδών τένις, ο όρος ακαμψία χρησιμοποιείται συχνά με γενικό τρόπο, σαν να πρόκειται για απόλυτη τιμή. Στην πραγματικότητα όμως περιλαμβάνει δύο διαφορετικές, συμπληρωματικές αλλά όχι ταυτόσημες έννοιες: τη στατική ακαμψία και τη δυναμική ακαμψία. Η κατανόηση της διαφοράς τους είναι καθοριστική για τη σωστή αξιολόγηση της απόδοσης, της άνεσης και της επιβάρυνσης στο χέρι του παίκτη.

Η στατική ακαμψία μετρά την αντίσταση της χορδής στην επιμήκυνση υπό προοδευτικό φορτίο, όπως κατά το πλέξιμο ή σε εργαστηριακές δοκιμές. Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι γραμμική και επηρεάζεται από τη μοριακή δομή, την πυκνότητα του υλικού και τη γεωμετρία της χορδής.

Η στατική ακαμψία αποτελεί το δομικό αποτύπωμα της χορδής και επηρεάζει την αίσθηση κρούσης, τον αντιληπτό έλεγχο, τη σταθερότητα του πλέγματος και τη βασική άνεση. Υψηλή στατική ακαμψία προσφέρει πιο σφιχτή και άμεση απόκριση, ενώ χαμηλότερη ακαμψία δίνει πιο προοδευτική και ανεκτική αίσθηση.

Η δυναμική ακαμψία περιγράφει τη συμπεριφορά της χορδής κατά το πραγματικό παιχνίδι. Μετρά την αντίσταση κατά την επαφή με την μπάλα, υπό υψηλά φορτία και εξαιρετικά σύντομους χρόνους, και σχετίζεται με την υπερτάνυση που δημιουργείται στην κρούση.

Από βιομηχανική άποψη, υψηλή δυναμική ακαμψία σημαίνει περισσότερο κραδασμό και αυξημένη καταπόνηση των αρθρώσεων, ενώ χαμηλή δυναμική ακαμψία προσφέρει καλύτερη απορρόφηση και προστασία για το χέρι και τον ώμο.

Συχνό λάθος είναι η αντίληψη ότι μια «μαλακή» χορδή είναι πάντα μαλακή. Η τάση παιχνιδιού παίζει καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Η προστασία των αρθρώσεων χωρίς απώλεια απόδοσης απαιτεί συνολική προσέγγιση: στατική ακαμψία, δυναμική ακαμψία, τάση, πλαίσιο και στυλ παιχνιδιού. Η ακαμψία δεν είναι εχθρός, αλλά εργαλείο.