

Η σωστή τάση χορδίσματος δεν είναι ίδια για όλες τις χορδές: εξαρτάται από το πόσο άκαμπτη ή ελαστική είναι η χορδή και από τη συμπεριφορά της κατά την επαφή με την μπάλα, όσον αφορά τη σταθερότητα και την ποιότητα απόκρισης.
Γενικά, ορισμένες χορδές αποδίδουν καλύτερα κοντά στο σημείο μέγιστης απόδοσής τους, ενώ άλλες χρειάζονται ελαφρώς υψηλότερη ή χαμηλότερη τάση για να επιτευχθεί η καλύτερη ισορροπία μεταξύ δύναμης και ελέγχου.
Οι μαλακές, ιδιαίτερα ελαστικές και δυνατές χορδές τείνουν να είναι λιγότερο σταθερές δυναμικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αύξηση της τάσης βελτιώνει τον έλεγχο και προσφέρει πιο σταθερή αίσθηση. Γι’ αυτό, το προτεινόμενο εύρος τάσης βρίσκεται συνήθως πάνω από το σημείο μέγιστης ανθεκτικότητας.
Οι πιο άκαμπτες και λιγότερο δυνατές χορδές είναι συνήθως πιο σταθερές και προβλέψιμες. Για να αποφευχθεί ένα υπερβολικά σκληρό χτύπημα και να διατηρηθεί καλή έξοδος της μπάλας, το προτεινόμενο εύρος τάσης τείνει να βρίσκεται κάτω από το σημείο μέγιστης ανθεκτικότητας.
Η τελική τάση πρέπει πάντα να επιλέγεται με βάση τις ανάγκες του παίκτη, όπως η αίσθηση, ο έλεγχος, η δύναμη και η άνεση. Το προτεινόμενο εύρος αποτελεί μια ιδανική αναφορά για την ισορροπία απόδοσης και σταθερότητας.