Φόρτωση...
Συχνά γίνεται λόγος για χορδίσματα με 2 κόμπους και με 4 κόμπους, όμως χωρίς αντικειμενικά δεδομένα είναι δύσκολο να συγκριθεί πραγματικά η απόδοση του ίδιου πλαισίου ανάλογα με το μοτίβο που χρησιμοποιείται. Παράλληλα, έχει σημασία να κατανοηθεί τι αλλάζει ανάμεσα σε ένα χορδισμένο σωστά πλαίσιο και σε ένα που έχει γίνει με μη ορθόδοξες τεχνικές.
Για αυτό συγκρίναμε ένα χορδισμό 4 κόμπων με τρεις παραλλαγές 2 κόμπων τύπου ATW, καθώς και τρεις μη ορθόδοξες μεθόδους, ώστε να αναδειχθούν πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και πρακτικές συνέπειες των διαφορετικών ακολουθιών.
Τα “ορθόδοξα” χορδίσματα 2 κόμπων που εξετάστηκαν ήταν:
Οι “μη ορθόδοξες” μέθοδοι που προστέθηκαν στη σύγκριση ήταν:
Το πείραμα έγινε χορδίζοντας το ίδιο πλαίσιο (Babolat Pure Drive 2018) στα 24 kg, με μονοΐνα Signum Pro Poly Plasma 1.23 mm, εφαρμόζοντας τις διαφορετικές ακολουθίες. Η σύγκριση δεν στοχεύει σε απόλυτες κατατάξεις, αλλά στο να αναδείξει επιδράσεις, συμβιβασμούς και κινδύνους των διαφόρων προσεγγίσεων.
Πρωτόκολλο:
Ο χορδισμός 4 κόμπων χρησιμοποιήθηκε ως σημείο αναφοράς, καθώς αποτελεί ευρέως διαδεδομένο πρότυπο για πρακτικότητα και αποτελεσματικότητα. Σε αυτή την περίπτωση οι κάθετες και οι οριζόντιες ορίστηκαν στην ίδια ονομαστική τάση (24/24 kg), γνωρίζοντας ότι η τριβή κατά το πλέξιμο των οριζόντιων τείνει να μειώνει την αποτελεσματική τάση στις οριζόντιες.
Συνεπώς, η διαφορά μεταξύ αποτελεσματικής τάσης στις κάθετες και στις οριζόντιες αυξάνεται όσο αυξάνεται η τριβή μεταξύ χορδών και όσο αυξάνεται η εφαρμοζόμενη τάση.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 24 kg· μετά από 4 ώρες 23,2 kg (−0,8 kg)· συχνότητα 625 Hz → 599 Hz· εκτιμώμενη δυναμική ακαμψία άνω μέρους 38,3 DT-CH, μεσαίου μέρους 34,5 DT-CH.
Για πλαίσια που “ζητούν” οριζόντιες από κάτω, η σύγχρονη επαγγελματική πρακτική προτιμά εκκίνηση των οριζόντιων από πάνω προς τα κάτω, ώστε να περιοριστούν παραμορφώσεις και καταπονήσεις στο πλαίσιο. Το ATW Universal, γνωστό ως Wilson box, είναι το πιο χρησιμοποιούμενο μοτίβο 2 κόμπων ως εναλλακτική του 4 κόμπων σε αγωνιστικά περιβάλλοντα, λόγω αξιοπιστίας και καλής επαναληψιμότητας.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 24,3 kg· μετά από 4 ώρες 23,2 kg (−1,1 kg)· συχνότητα 650 Hz → 630 Hz· ακαμψία άνω μέρους 40 DT-CH, μεσαίου μέρους 36,0 DT-CH. Παρατηρείται μεγαλύτερη ακαμψία στο κάτω μέρος σε σχέση με το 4 κόμπων, με ευρύ sweetspot και καλή ανοχή λόγω πιο ομοιόμορφου οβάλ.
Το μοτίβο Liam Nolan προέρχεται από την εμπειρία ενός ιστορικού σημείου αναφοράς στο επαγγελματικό χορδισμό και στοχεύει να επιτρέψει, με 2 κόμπους, εκκίνηση των οριζόντιων από πάνω σε πλαίσια που προορίζονταν για παραδοσιακές ακολουθίες. Η εκτέλεση θυμίζει ATW “no-count” και προσφέρει συνολικά απόδοση συγκρίσιμη με το ATW Universal, με καλή απλότητα εκτέλεσης.
Παρότι στο παρελθόν συζητήθηκε για πιθανούς κινδύνους παραμόρφωσης, στη δοκιμή δεν παρατηρήθηκαν ανώμαλες παραμορφώσεις.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 24,3 kg· μετά από 4 ώρες 23,0 kg (−1,3 kg)· συχνότητα 650 Hz → 625 Hz· ακαμψία άνω μέρους 39,5 DT-CH, μεσαίου μέρους 35,8 DT-CH. Και εδώ το κάτω μέρος είναι πιο άκαμπτο από το 4 κόμπων, ευνοώντας ανοχή και sweetspot.
Το 3+3 box, ιστορικά συνδεδεμένο με αγωνιστικές ρυθμίσεις υψηλού επιπέδου, είναι ένα πιο σύνθετο σχήμα που σχεδιάστηκε για καθαρές διαδρομές και για να επιτρέπει εκκίνηση των οριζόντιων από πάνω. Όταν εκτελείται σωστά, μπορεί να δώσει διαφορετικές αισθήσεις και “αποχρώσεις” σε σχέση με τα πιο συνηθισμένα ATW.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 23,8 kg· μετά από 4 ώρες 22,6 kg (−1,2 kg)· συχνότητα 640 Hz → 620 Hz· ακαμψία άνω μέρους 39,5 DT-CH, μεσαίου μέρους 35,5 DT-CH. Η ομοιομορφία είναι καλή, με συνολικά ελαφρώς χαμηλότερη ακαμψία σε σχέση με ATW Universal και Liam, και λόγω αυξανόμενων τριβών καθώς κατεβαίνουν οι οριζόντιες.
Η ακολουθία bottom-up για τις οριζόντιες εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από ορισμένους τεχνίτες, όμως από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και μετά η επαγγελματική τάση είναι top-down ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος παραμορφώσεων και καταπόνησης στη ζώνη της “καρδιάς” του πλαισίου.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 23,4 kg· μετά από 4 ώρες 22,6 kg (−0,9 kg)· συχνότητα 635 Hz → 620 Hz· ακαμψίες σε γραμμή με τις μέσες τιμές παραπάνω. Η κατανομή ακαμψίας τείνει να είναι “αντίθετη” από τις top-down ακολουθίες, με μεγαλύτερη συνολική μαλακότητα και ειδικά στο άνω μέρος του οβάλ.
Ωστόσο, είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι αυτή η τεχνική έχει χάσει έδαφος λόγω των κινδύνων πιθανών παραμορφώσεων και συγκεντρωμένων φορτίσεων σε κρίσιμες περιοχές του πλαισίου.
Πρόκειται για μια παρωχημένη και μη συνιστώμενη τεχνική, που γεννήθηκε όταν ορισμένες μηχανές είχαν λειτουργικούς περιορισμούς. Προβλέπει ασύμμετρες κάθετες και συχνά οριζόντιες από κάτω προς τα πάνω, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανισορροπιών.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 23,5 kg· μετά από 4 ώρες 22,4 kg (−1,1 kg)· συχνότητα 635 Hz → 615 Hz. Η πλευρική διαφορά ακαμψίας μπορεί να φτάσει περίπου 5–6%, κάτι που αντιστοιχεί σε αισθητή ανισορροπία (έως 1–1,5 kg) μεταξύ της μίας και της άλλης πλευράς του πλέγματος.
Για να περιοριστούν ασύμμετρες παραμορφώσεις και να μειωθεί ο κίνδυνος ρωγμών, αλλά και για να βελτιστοποιηθεί η απόδοση, αυτή η μέθοδος πρέπει να αποφεύγεται απολύτως.
Αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να θεωρηθεί τεχνική: προκύπτει για εξοικονόμηση χρόνου, αλλά υπονομεύει την ποιότητα, τη συνέπεια και την ασφάλεια. Η έλλειψη ομοιομορφίας μεταξύ χορδών και το αποτέλεσμα των τριβών οδηγούν σε αποτελεσματική τάση πολύ διαφορετική από την ονομαστική, με πραγματικούς κινδύνους και για το πλαίσιο.
Κύρια δεδομένα: αρχική πραγματική τάση 20 kg· μετά από 4 ώρες 19,0 kg (−1,0 kg)· συχνότητα 565 Hz → 545 Hz· ακαμψία άνω μέρους 35,5 DT-CH, μεσαίου μέρους 32,0 DT-CH. Η συγκράτηση τάσης και η δυναμική διάρκεια επιδεινώνονται, με συνολικά ασυνεπή και απρόβλεπτη απόδοση.
Για να μειωθεί ο κίνδυνος ανώμαλων παραμορφώσεων και δομικών βλαβών, αλλά και για να διατηρηθεί η απόδοση, αυτή η μέθοδος αποθαρρύνεται έντονα.
